Wernisaż

Trzy lata temu ekscytowałam się tym, że udało mi się dostać do szkoły fotograficznej. Teraz ekscytuję się faktem, że udało mi się ją skończyć. A właściwie - dopiero się uda. Wernisaż dyplomowy w tę sobotę.

Na ścianach w Arsenale zawisną prace blisko 20 absolwentów. Jest co oglądać :) Wystawę będzie można odwiedzać do 8 czerwca. Zapraszam.

M. na ASP

Przebudzenie

Sinusoida

Pocięłam swoje zdjęcia, które wykonałam w ubiegłym roku. Pomieszałam i w zupełnie przypadkowej kolejności naklejałam na ścianę. Klucz: wyżej przyklejałam te, które uważam za dobre. Niżej te, które mnie nie satysfakcjonowały. Zrobiłam fotograficzny rachunek sumienia - co chcę odłożyć na bok, a co chciałabym kontynuować.

Fotografie trafiły na przegląd semestralny, wydrukowane w formacie 70x50. Może je kiedyś powieszę na ścianie.

Dyplomy 2011-2012

Wernisaż starszaków z Kwadratu. Piękne zdjęcia, świetne miejsce, bardzo udana wystawa. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie, było trochę dokumentu, abstrakcji, inscenizacji. Niektóre z prac wykraczały poza fotografię - autor prezentował dodatkowe przedmioty, pojawił się film, pojawiła się książka. Przy odrobinie szczęścia może i nam uda się taką wystawę zorganizować z okazji dyplomów. 

A wystawę można jeszcze obejrzeć: Muzeum Miejskie Arsenał, ul. Cieszyńskiego 9, Wrocław. Czynna do 10 marca.

Mięso

Remik & Magda

Agata

Patrycja

Natalia

Moja Przesieka

Wojtek Sienkiewicz, prezentując krótki i bardzo szybki cykl naszych warsztatowych prac stwierdził, że Przesieka nieodmiennie kojarzy mu się z fotografią. Tu przyjechał na pierwszy plener, tu przyjeżdża od kilku lat. Mi też Przesieka będzie się kojarzyć z fotografią. Rok temu rzeźbiliśmy własne aparaty otworkowe, tym razem postawiliśmy na dokument. Najpierw oglądaliśmy albumy, w dużej mierze ludzi związanych z Opawą, a później aparaty w dłoń, telefony również, i szukaliśmy czegoś, co w dokumentalny sposób określi, czym dla nas jest Przesieka. 

Dla mnie tegoroczna Przesieka to trzy zdjęcia powyżej, mój wkład w dokument stworzony przez całą grupę. W pierwszej selekcji odrzuciłam je, uznając, że kompletnie się nie nadają. Ale po dłuższym wpatrywaniu się chyba potrafię dostrzec w nich coś ciekawego, za co dziękuję Wojtkowi, bo moja selekcja do tej pory opierała się na innych wyznacznikach, a po plenerze wiem, na co powinnam zwracać uwagę. Tym bardziej, że ze wszystkich możliwości, jakie daje fotografia, te reportażowo-dokumentalne chyba są mi najbliższe.

Było wspaniale, inspirująco, imprezowo. Cudownie, jednym słowem :)

PS. To 400 post! :)

Magda

Zaczynamy drugi rok w Kwadracie.

Analogowe love #2

 

Na spokojnie przeglądam efekty fotografowania Zenitem. O ile na początku trudno było mi opanować ustawienia, o tyle z czasem załapałam, na czym polega proces. 

Czułość, światło, czas, nawiń, ostrość, migawka, przewiń. 

Uczy pokory, co zauważam również przy fotografowaniu cyfrowym Canonem. Łatwiej mi zrozumieć, dlaczego robi się tak, a nie inaczej.

Teraz sobie przypomniałam, że posługuję się Zenitem z zepsutym światłomierzem. Czyli nie jest ze mną tak źle. Lekcje nie poszły na marne i chyba w miarę ogarniam, przy jakim naświetleniu jaki czas i przysłona. I tym małym, acz miłym ;) odkryciem kończę dzień.

I like these people

Dziś znów "kwadratowo" i trochę szkolnie - zajęcia w studio ze Zby Kordysem, który w końcu nauczył nas, jak obsługiwać aparat ;) to były ostatnie zajęcia w tym semestrze. Do zobaczenia w październiku!