fotoaktywna.: miasto

Cztery bardzo intensywnie spędzone dni, z czego półtora dnia w Szwecji, sprawiły, że działam obecnie w trybie zombie. Organizm powoli odmawia współpracy, ale endorfiny wciąż buzują i krzyczą "więcej energii!!!". A tej mi w ostatnich dniach nie brakowało. W sobotni poranek na warszawskim Okęciu zawitała grupa dziesięciu mocno szajbniętych ludków, którzy za kwotę 8,95 zł nabyli bilety lotnicze w obie strony do Szwecji. A dokładniej mówiąc do Malmö - całkiem sporej jak na szwedzkie miasta miejscowości. Zaopatrzywszy się w bezcłowej strefie w wewnętrzne ogrzewacze, żwawym krokiem ruszyli w stronę "BEJinga" by rozpocząć relaks.

Na początek mgła i deszcz, a właściwie powietrzne mleko, lekko utrudniły lądowanie, ale część dzielnych podróżników rozweselała samolotowe towarzystwo śpiewając "Spadam". Po szczęśliwym lądowaniu rozległy się oklaski z jednoczesnym westchnięciem, że Polacy to się chyba nigdy nie nauczą. Ale co tam. Powoli wychodziło słońce ;) Szybka (i droga) kawa na Centralstation i można ruszać zwiedzać. Najpierw port i ogarnięcie, że niemalże w każdym szwedzkim oknie nie ma firanek, za to na parapetach stoją lampki nocne. Cały dzień zajęło nam rozkminianie, dlaczego tak, ostatecznie powstały ze dwie różne wersje, a najbardziej prawdopodobna jest chyba ta, że światło odstrasza złe moce, podczas gdy firanka nie ma już takich właściwości.

Część ekipy pojechała do Kopenhagi, reszta została w Malmö udając się na długi spacer po starówce. Zahaczając również o pożywny obiad typu fast food w Burger Kingu, w którym lekko śmierdziało, ale było całkiem niedrogo. Niedrogo jak na Szwecję, rzecz jasna, bo kwoty dla polskich turystów są w sumie całkiem zabójcze.

Pominę kilka szczegółów wyjazdu :) powiem tylko, że udało nam się rozjebać system! W nocy koczowaliśmy na lotnisku. Podłączyliśmy do gniazdka grzałkę, żeby zrobić herbatę, i ze dwie ładowarki. Trzy minuty później całe lotnisko pogrążyło się w ciemnościach. Wysiadł prąd. Zupełnie. Całkowicie. Nic. Null. Czarność nad czarnościami. Polscy turyści w śmiech, bo przecież tylko grzałka. Dobrze, że nic w tym czasie nie lądowało... ;) bierzemy winę na siebie, choć powód chyba był inny. Ochroniarz nas przeprosił w krótkich, żołnierskich słowach "shit, we have no power". Po czym wyjebało korki jeszcze z pięć razy.

Najpiękniejszy widok mieli jednak Szwedzi, którzy między 5 a 6 rano w niedzielę lecieli do Egiptu. Na hali lotniska zastali dziesięć osób śpiących na grzejnikach (całkiem wygodne, srsly), przykrytych kurtkami, nieprzytomnych, z reklamówką z Lidla obok. Poziom żulerstwa 13/10 ;)))

Wróciłam do domu w poniedziałek o 5:30 pekapem i z ręką na sercu stwierdzam, że sto razy bardziej wolę koczowanie na lotnisku 12 godzin, niż leżenie z zamkniętymi oczami w polskim pociągu 8,5 godziny, spóźnionym już na stacji startowej. A może po prostu odzwyczaiłam się od swojego pociągowego trybu życia.

Niżej pierwsza porcja zdjęć. Pierwsza, czyli z Malmö. Na kolejne dni czeka Warszawa, w której też się trochę działo (aczkolwiek mniej bejowsko) i Gdańsk. Więcej zdjęć, ponad 200, na mojej Picasie jak zawsze.