Brave Festival 2013

Kolejny raz na Brave. Ten festiwal to magia w czystej postaci.

Miłość po łotewsku, czyli rzecz o samotności

Spektakl, który zamyka Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Świat Miejscem Prawdy". Spektakl smutny, chociaż w trakcie widownia co chwilę wybucha śmiechem. Bohaterowie to zwykli ludzie, żyjący na Łotwie, którzy pewnego dnia pukają do drzwi biura matrymonialnego. Szukają kogoś, z kim mogliby spędzić dotkliwą starość - wymagania mają niewielkie, chcą osoby, która będzie im towarzyszyć, porozmawia, ugotuje, ale też zapewni mieszkanie i drugą emeryturę. Zwykłe, ludzkie potrzeby. A jednak nas to śmieszy. Łotwa wczesnych lat 90., ubiór dość typowy jak na tamte czasy, spotęgowana nieśmiałość bohaterów i paniczne nieraz zachowania składają się na kilka naprawdę świetnych w odbiorze historii, sprawnie opowiedzianych, łatwych i prostych, i chyba właśnie przez to tak bardzo śmiesznych.

A jednak jest smutno. Dopiero po wyjściu z sali uświadamiam sobie, że te wszystkie historie, bez względu na ich zakończenie, są o przeraźliwej samotności, o tym, jak ludziom jest źle i jak sobie nie radzą, co z kolei prowadzi ich do mało wygórowanych poszukiwań towarzysza, który ma po prostu być i nic więcej, bo i bohaterowie niczego więcej od życia już nie chcą. 

Lód

Na Świdnickiej topnieje sobie bryła lodu. Piękna i okazała. Topnieje dziś cały dzień, w nocy pewnie ją lekko przymrozi i jutro znów będzie topnieć.

Bryła lodu nawiązuje do spektaklu Odin Teatret "Chroniczne życie", który od piątku będzie można zobaczyć Na Grobli.

Mauzer. Sąd nad rewolucją

Czystość

"Jedynie za pomocą fotografii można wykreować niepodważalną rzeczywistość. Jednak to, co przedstawiają fotografie, nie zawsze odpowiada oczekiwaniom Joanny."

Herezja [Biała]. Czystość

Szczegóły tutaj i tutaj. Zapraszam!

Mauzer. Próba przed spektaklem

W małej sali wokół specyficznej sceny siedzi 36 osób. Tylko tyle może obejrzeć spektakl "Mauzer" w reżyserii Theodorosa Terzopoulosa. Przez godzinę widzowie są świadkami sądu nad rewolucją. I to świadkami dosłownie, bo scenografia została zaplanowana tak, by publiczność faktycznie była rozdarta między dwiema stronami. Jesteśmy więc świadkami sądu nad rewolucją, nad katami, którzy w imię rewolucji zabijają. Wykonują swoją pracę, jak każdą inną. Bo trawę wciąż trzeba wyrywać, żeby rosła zielona.

"Mauzer" to mocny spektakl, który bazuje wyłącznie na grze aktorskiej. Muzyka jest jedynie tłem, światło eksponuje emocje, ale to aktorzy i ich gra (genialne wręcz odegranie morderczego śmiechu i dławienia się) wysuwają się na pierwszy plan. Nie ma przerostu formy nad treścią, jest zdecydowanie więcej klasyki, choć jeśli chodzi o scenografię, to nie można o niej tak powiedzieć. To spektakl, w którym publiczność niejako znajduje się na scenie, choć jej rola kończy się jedynie na obserwacji. 

Przed spektaklem mogłam potowarzyszyć aktorom w trakcie rozgrzewki (pouczające doświadczenie) i na próbie generalnej, na której reżyser dawał ostatnie wskazówki. Dziś zdjęcia tylko z rozgrzewki.

Świat Miejscem Prawdy

Aparaty otworkowe w rynku. Ciekawa jestem efektów.
Świat Miejscem Prawdy.pl